Ervaringsverhaal maatjeskoppel Lize en Aysenur

In een spreekruimte op de CHE zitten Lize (17) en Aysenur (18), afkomstig uit Turkije, naast elkaar aan een grote witte ronde tafel. Ze praten makkelijk en lachen vaak.

Lize is eerstejaars Social Work aan de CHE en Aysenur zit op het ISK (Internationale Schakelklas) dat sinds kort aan de overkant van de CHE zit. Lize is bij Medebuur haar stage gaan lopen, omdat ze graag iets buiten haar comfortzone wilde doen. Ze had hiervoor geen contacten met mensen afkomstig uit andere culturen. Aysenur wilde graag optrekken met een Nederlandse leeftijdsgenoot om over de Nederlandse cultuur te leren, haar taal te verbeteren en hulp te krijgen bij haar huiswerk.

Vertrouwen

In het najaar van 2024 ontmoetten Lize en Aysenur elkaar in het bijzijn van Corneli, coördinator bij Medebuur. Ze vonden het beiden heel spannend. “Ik kon maar halve zinnen zeggen en de rest zat in mijn hoofd. Hoe kon ik dan laten weten wat ik bedoelde?” vertelt Aysenur. Lize wist niet goed wat ze kon verwachten.

“Ik kon maar halve zinnen zeggen, de rest zat in mijn hoofd.”

Ze spraken de eerste keer met zijn tweeën bij de Hema af om wat te drinken. “Er wordt gezegd dat je beter niet kan vragen naar waarom iemand gevlucht is en naar het geloof, maar Aysenur vertelde gelijk heel veel over zichzelf en haar situatie. Ze liet een filmpje zien over de situatie in Turkije. We kregen ook een mooi gesprek over het geloof.” “Ik heb meteen veel verteld, omdat ik graag wil dat ze weet wie ik ben,” zegt Aysenur. “Ik zou als ik maatje van een meisje uit een ander land zou worden, ook graag meer over haar willen weten en het is niet iets wat je gaat vragen.”

Na de Hema gingen ze naar een Hang Out voor jongeren om samen te koken. “De mensen daar vonden dat we zo leuk met elkaar omgingen,” vertelt Lize. “Ze waren verbaasd toen ze hoorden dat we elkaar nog maar net kenden.”

Koffie

Vaak appt Lize voor een afspraak, maar ook Aysenur komt met voorstellen. Ze wilde graag een koffieworkshop met Lize doen. “Nadat ik het haar gevraagd had, bedacht ik me ineens dat Lize helemaal niet van koffie houdt.” Lize vult aan: “Ik weet dat Aysenur erg veel van koffie houdt, dus ik dacht ik doe het en drink de koffie gewoon niet op.” Mooie figuren op de koffie maken, bleek nog niet zo makkelijk te zijn. Ze zijn ook samen gaan boulderen en dat vonden ze leuk en moeilijk.

“Iedereen heeft hier zijn eigen programma. Mensen weten al wat ze in de toekomst gaan doen.”

Cultuur

Aysenur is nu twee jaar in Nederland.

“Iedereen heeft hier zijn eigen programma. Mensen weten al wat ze in de toekomst gaan doen. Ze plannen vaak een vakantie voor de zomer al in de winter. Bij ons plannen we niet zo lang vooruit.”

Ze houdt van de Nederlandse feesten. Vooral Koningsdag vindt ze een mooi feest, omdat iedereen daar aan mee doet.

Lize ervaart de Turkse cultuur als heel gastvrij. “In Nederland zijn we eigenlijk helemaal niet aardig op dat gebied.” “Bij Nederlanders duurt het twee à drie maanden voor ze elkaar uitnodigen. Bij ons doen we het heel snel. Het mooiste zou iets ertussenin zijn,” vindt Aysenur. De twee vrolijke vriendinnen willen blijven afspreken na de stage van Lize.